home_pic
home travel world_heritage airlines hotel map weather contact_us tb_blue
 
 

 

expert

เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ย Ningxia

หนิงเซี่ย 宁夏 Níngxià มีพื้นที่ 60,000 ตารางกิโลเมตร ชื่อย่อ 宁 หนิง เมืองเอกหยินชวน หนิงเซี่ยเป็นเขตปกครองตัวเอง ตั้งอยู่ที่ต้นแม่น้ำฮวงโห ประกอบด้วยเผ่าหุย (อิสลาม) เป็น 2 ใน 3 ของจำนวนประชากร นอกนั้นเป็น ชาวฮั่น แมนจู มองโกล และ เกาหลีเหนือ ลักษณะธรณีวิทยาสลับซับซ้อน โดยรวมเป็นพื้นที่ดินเลิสส์-ดินลมหอบ ภาคเหนือมีภูเขากั้นเป็นฉากกันลมหนาวและแห้ง ตะวันตกมีแม่น้ำฮวงโหไหลผ่าน พื้นที่อุดมสมบูรณ์ สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง เช่น เจดีย์เฉินเทียนซื่อถ่า สุเหร่าหนานกวน เจดีย์ไห่เป่าถ่า ทะเลสาบซาหู เมืองร้างซีเซี่ย ภูเขาทราย และ ทะเลสาบพระจันทรืเสี้ยว

หยินชวน เป็นเมืองเอกของเขตปกครองตนเองชาว(หุย) อิสลามหนิงซี่ เนื้อที่ 2,000 ตารางกิโลเมตร พลเมือง 1 ล้าน 2 แสน 6 หมื่นคน มีฉายาว่าเมืองหงส์ เล่ากันมาว่า มีหงส์ 7 ตัว อยู่ที่ลุ่มแม่น้ำแยงซี และนำเอาความเจริญไปให้ที่นั่น น้องนุชสุดท้อง หงส์ตัวที่ 7 บินมาที่ทุรกันดารบุกเบิกสร้างชลประทาน นำเอาความอุดมสมบูรณ์มาให้ชาวบ้านหยินชวน และช่วยต่อต้านต่างเผ่าที่มารุกราน หงส์ตัวที่ 7 ก็กลายเป็นเมืองหยินชวนช่วยป้องกันภัยอันตราย ชาวบ้านมักจะเรียกหยินชวนว่า เมืองหงส์

 

เจดีย์เฉินเทียนซื่อถ่า

chengtiansi_1
 
 
chengtiansi_2
 
เจดีย์เฉินเทียนซื่อถ่า ตั้งอยู่ตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองหยินชวน ในวัดเฉินเทียนซื่อ เป็นเจดีย์อิฐ 8 เหลี่ยม 11 ชั้น สูง 45.5 เมตร ปี ค.ศ.1050 สมัยราชวงศ์ซี่วัดเสียหายคงเหลือแต่เจดีย์ ปี ค.ศ.1738 เจดีย์พังทลายเนื่องจากแผ่นดินไหว ปี ค.ศ.1820 สร้างใหม่เป็นเจดีย์รูปทรงปัจจุบัน สถาปัตยกรรมผนังก่ออิฐหนาภายในกลวง แต่ละชั้นปูด้วยไม้กระดาน มีบันไดขึ้นถึงชั้นสูงสุด ภายนอกประดับด้วยพระพุทธรูป ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของหอพิพิธภัณฑ์หนิงซี่
 

สุเหร่าหนานกวน

nanguan_1
 
 
nanguan_2
 
สุเหร่าหนานกวน เป็นสถาปัตยกรรมลักษณะอาหรับ โบสถ์สูง 26 เมตร ชั้นบนสามารถบรรจุคนสวดมนต์ได้ถึง 1,000 กว่าคน ชั้นล่างมีห้องอาบน้เ ห้องสวดมนต์หญิง และโรงเรียนสอนภาษาอาหรับ ห้องพักอาศัยของโต๊ะอิหม่ามและห้องรับแขก ยอดโบสถ์มีโดมใหญ่และโดมเล็กรวม 5 โดม สองข้างของโบสถ์มีอาซานสูง 20 เมตร เป็นสถานที่ชาวมุสลิมนานาชาติมาเยี่ยมชมที่สำคัญแห่งหนึ่ง
 

ทะเลสาบซาหู

shahu_1
 
 
shahu_2
 
อยู่ห่างออกไปจากหยินชวนประมาณ 42 กิโลเมตร เป็นสถานที่ท่องเที่ยว เกรด AAAA เป็นทะเลสาบที่มีลักษณะแตกต่างกว่าที่อื่น เนื่องด้วยอีกฝั่งหนึ่งของทะเลาบนั้นเป็นทะเลทรายอันกว้างใหญ่ จึงมีนามว่า “ซาหู” ทะเลสาบในทะเลทราย ในบริเวณซาหูมีหอคอยให้ขึ้นไปชมทิวทัศน์ของทะเลสาบ สร้างความแปลกตาให้กับคนบนที่ราบสูง และแหล่งทุรกันดารเช่นนี้ ยังมีสถานที่อันอุดมสมบูรณ์แบบนี้ ในทะเลสาบมีเรือให้บริการนักท่องเที่ยว ในเวลาล่องเรือสามารถมองเห็นปลาที่แหวกว่ายตามเรือ และบางครั้งยังสามารถเห็นนกที่กำลังจับปลาเป็นๆ ซาหูยังเป็นสถานที่ที่ชมนกด้วย
 

สถานถ่ายทำภาพยนตร์เมืองตะวันตก

dianyingcheng_1
 
 
dianyingcheng_1
 
ห่างจากหยินชวนออกไปประมาณ 30 กิโลเมตร เป็นศูนย์ถ่ายทำภาพยนตร์และ CCTV ที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของจีน เดิมเคยเป็นเมืองปราการของราชวงศ์ชิงที่ร้างไป นับตั้งแต่เปิดถ่ายภาพยนตร์ หงเกาเหลียง คนเลี้ยงม้า เพลงหวงเหอ ฟางซื่ออี่ มาแล้วร่วมร้อยเรื่อง เป็นสถานที่ที่สามารถดึงดูดความสนใจของนักท่องเที่ยวเป็นอันดับที่ 1 ของสถานที่ถ่ายทำ CCTV ในศูนย์มีฉากต่างๆสร้างไว้ ซึ่งเป็นทิวทัศน์ต่างๆในแต่ละสมัย เช่น ราชวงศ์ซีเซี่ย กระโจมมองโกลของเจงกิสข่าน เป็นต้น นักท่องเที่ยวสามารถขี่ม้ายิงธนูท่ามกลางทะเลทรายและทุ่งหญ้า และสัมผัสกับชีวิตความเป็นอยู่ของชาวทำปศุสัตว์อย่างใกล้ชิด
 

เมืองร้างซีเซี่ย

xixia_1
 
 
xixia_2
 
ห่างออกไปจากเมืองหยินชวนประมาณ 35 กิโลเมตร มีฉายาว่าเป็นเมืองปิระมิดตะวันออก นั่นก็คือสุสานราชวงศ์ซีเซี่ย เป็นสุสานที่ใหญ่และรักษาอย่างสมบูรณ์ที่สุดของประเทศจีน จากสถาปัตยกรรมของสุสานสามารถมองเห็นอดีตชนเผ่าต่างเซี้ยง ได้สร้างความเจริญของวัฒนธรรมทางราชวงศ์ซีเซี่ยในศตวรรษที่ 4-12 และความเจริญสุดๆในปี ค.ศ.1038-1227 อยู่ควบคู่กับราชวงศ์เหลียวและจิน และหายสาบสูญไปในที่สุดเมื่อถูกชาวเผ่ามองโกลรุกราน ในปี ค.ศ. 1227 สุสานมีเนื้อที่ 40 กว่าตารางกิโลเมตร เป็นสุสาน 9 กลุ่มและสุสานที่ร่วมฝังของทาสอีก 140 แห่ง สุสานของฮ่องเต้เป็นกลุ่มต่างหาก มีซุ้มประตู ตึกป้ายวิญญาณ ตำหนักไหว้ ศิลาจารึกที่เขียนด้วยอักษรซีเซี่ยและอักษรฮั่น แสดงถึงวัฒนธรรมที่หาชมได้ไม่มากนัก
 

ซาปอโถว-เยี่ยหยาหู หรือ ภูเขาทรายและทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยว

yueyahu_1
 
 
yueyahu_2
 
ห่างจากอำเภอจงเว่ยเสี้ยนไปทางตะวันตกประมาณ 22 กิโลเมตร เรียกกันว่า “นคร” ทราย มีภูเขาทรายขนาดใหญ่ ติดกับริมฝั่งแม่น้ำฮวงโห แม่น้ำฮวงโหตอนนี้เปลี่ยนจากโฉมหน้าเดิมที่ไหลเชี่ยวกรากด้วยน้ำโคลน มาเป็นแม่น้ำที่ทั้งใสสะอาดและไหลไปช้าๆ เหมือนจะชมภูเขาทรายอย่างอาลัยอาวรณ์ ฝั่งเหนือของแม่น้ำมีภูเขาทรายสูง 200 เมตร กว้าง 2,000 เมตร เป็นดอยลาด 60  ลงมาติดขอบแม่น้ำฮวงโห เวลาคนขึ้นสู่บนเขาทราย และปล่อยตัวลื่นไถลลงมา จะเกิดเสียงดังเหมือนเสียงระฆัง เสียงกลอง ไม่ทราบเกิดขึ้นโดยสาเหตุใด เป็นความพิศวงทางเทคโนโลยีวิชาว่าด้วยเสียงที่ยังหาสาเหตุไม่ได้ อีกด้านหนึ่งของภูเขาทราย มีทะเลสาบไม่กว้างใหญ่นักเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวที่ขนานกับภูเขาทราย อยู่ควบคู่กันมาเป็นเวลาหลายพันปี ใจกลางทะเลทราย และในบริเวณทะเลทรายในประเทศจีนก็ยังมีอีกหลายแห่ง ในลักษณะคล้ายคลึงกัน
 
 
 
 
company_profile thai chinese english