home_pic
home travel world_heritage airlines hotel map weather contact_us tb_blue
 
 

 

expert

มณฑลชิงไห่ Qinghai

ชิงไห่ 青海 Qīnghǎi ชื่อย่อ 青 qīng มีพื้นที่ 721,000 ตารางกิโลเมตร เมืองเอกซีหนิง ชิงไห่เป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับซินเจียงและทิเบต ก่อนราชวงศ์ฉินเรียกว่า ซีหยง สมัยราชวงศ์ฮั่นเรียกว่า เชียง สมัยราชวงศ์ถังและซ่ง เรียกว่า ทิเบต ปี ค.ศ. 1928 จัดตั้งเป็นมณฑลชิงไห่จนถึงปัจจุบัน พื้นที่ 4 ใน 5 เป็นที่ราบสูง ตะวันตกสูง ตะวันออกต่ำ เป็นที่ราบสูงลักษณะภูมิอากาสหนาวจัด ช่วงรอยต่อชิงไห่กับทิเบตเป็นที่กำเนิดต้นน้ำฮวงโห และ แยงซีเกียง สถานที่ท่องเที่ยวที่เก่าแก่ได้แก่ วัดถ่าเอ่อร์ซื่อ วัดต้าจินหว่าซื่อ ชิงไห่หู ทะเลสาบที่มีชื่อเสียงระดับชาติที่เป็นแหล่งอนุรักษ์สัตว์นานาพันธุ์
 
qinghai_1_1qinghai_1_2qinghai_1_3qinghai_1_4
 
qinghai_2_1qinghai_2_2qinghai_2_3qinghai_2_4
 
‘ชิงไห่’ แปลว่าทะเลสีเขียว ชื่อทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในมณฑล ชิงไห่ มีพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ ‘หลังคาโลก’ (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต) อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ ทุ่งหญ้า และทะเลทราย ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม
 
qinghai_3_1qinghai_3_2qinghai_3_3qinghai_3_4
 
qinghai_4_1qinghai_4_2qinghai_4_3qinghai_4_4
 
ทะเลสาบชิงไห่ หรือ ชิงไห่หู (อังกฤษ Qinghai Lake ,จีน 青海湖) เป็นทะเลสาบน้ำเค็มใหญ่ที่สุดของประเทศจีน[1] อยู่ในมณฑลชิงไห่ สหประชาชาติจัดให้เป็น "พื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งสำคัญของโลก" มีจุดเด่นคือมีน้ำจึงไหลเข้าอย่างเดียว โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เมตร มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 106 กิโลเมตร และมีความกว้างจากใต้ถึงเหนือ 63 กิโลเมตร น้ำลึกโดยเฉลี่ย 19 เมตร และลึกที่สุด 39 เมตร โดยมีภูเขาโอบล้อมอยู่ทุกทิศทาง
 
qinghaihu_1_1qinghaihu_1_2qinghaihu_1_3qinghaihu_1_4
 
qinghaihu_2_1qinghaihu_2_2qinghaihu_2_3qinghaihu_2_4
 
กลางทะเลสาบมีเกาะเล็กๆ อยู่ 5 เกาะ คือ 1. เกาะไห่ซีซาน(海西山)ชื่อเรียกทั่วไป "เกาะไข่"(蛋岛) 2. เกาะไห่ซีผี(海西皮) 3. เกาะไห่ซินซาน(海心山) 4. เกาะทราย(沙岛)5. เกาะหินสามก้อน(三块石岛)
 

วัดถ่าเอ่อร์ซื่อ

taersi_1
 
 
ภาษาทิเบตเรียก “กุ่นมู่” รูปพระแสนองค์ ตั้งอยู่อำเภอหวางเจ๋อเซี่ยน ได้ชื่อมาจาก “ต้าจินหว่าซื่อ” เจดีย์เงินที่ตั้งอยู่ในวัดหลังคากระเบื้องทองคำ เป็นเจดีย์เก็บพระศพของจงกะปะ-ผู้ก่อตั้งนิกายคาหลู่ (เหลือง) เริ่มสร้างในสมัยราชวงศ์หมิง ปี ค.ศ.1560 เป็นวัดใหญ่ลามะ 1 ใน 6 ของนิกายคาหลู่ (อีก 5 วัดได้แก่ วัดซาลา วัดจอปัง วัจาเซอปูหลุน วัดกานตานที่อยู่ในทิเบต วัดลาผู่เลิ่งซื่อในมณฑลกานซู่)บริเวณทั้งวัดสร้างตามภูมิประเทศ ตามสภาพของไหล่เขาสูงๆต่ำๆ ดูเป็นสามมิติ ประกอบด้วยวัดหลังคาทองคำใหญ่ วัดหลังคาทองคำน้อย วัดสี่ วิหารแสดงธรรม โรงอาหาร วิหาร9 ห้อง และเจดีย์ต่างๆ ซึ่งรวบรวมทั้งสถาปัตยกรรมของฮั่นและทิเบตเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียวทุกเดือนอ้าย เดือน4 เดือน 9 จันทรคติของจีนจะมีงานวัดและแสดง 3 สุดยอดงานฝีมือของวัด(การปั้นดอกไม้และรูปพระด้วยน้ำมันเนย ภาพวาดฝาผนัง การเย็บปักแบบทิเบต) มีคนมากราบไหว้ทั้งชาวทิเบต ชาวฮั่น ชาวถู่เจียนับหมื่นนับแสนทุกสารทิศ งานวัดต่างๆมีการติดต่อสมาคมกับพุทธศาสนาแถบเอเชียอย่างกว้างขวาง
 

ต้าจินหวาซื่อ หรือ วัดหลังคากระเบื้องทองคำ

dajinwasi_1
 
 
dajinwasi_2
 
เป็นสิ่งปลูกสร้างที่เก่าแก่ที่สุดในวัด มีเนื้อที่ 450 ตารางเมตร เป็นอุโบสถวิหารประธานของวัดถาเอ่อร์ซื่อ ปลูกสร้างระบบพระราชวังจีน ใหญ่โตมโหฬาร เชื่อกันว่าเจ้าสำนักนิกายคาหลู่ (เหลือง) จงกะปะประสูติ ณ ที่นี่ พระมารดานำเอารกของจงกะปะมาฝังไว้ ณ ที่สร้างวัดในปัจจุบันนี้ จากนั้นไม่นานสถานที่ที่ฝังรกจงกะปะก็มีต้นโพธิ์งอกออกมาต้นหนึ่ง มีใบไม้ 1 แสนใบ แต่ละใบเป็นรูปสิงห์มองพระพุทธเจ้า พระมารดาเลื่อมใส จึงสร้างเจดีย์ไว้เ 1 องค์ ณ ที่นั่นเป็นที่ระลึก และตั้งเป็นวัดถาเอ่อร์ซื่อในปัจจุบันนี้
 
 
 
 
company_profile thai chinese english